Поддержать нас
Беларусы на войне
  1. Аномальный зной отступил — что будет с погодой дальше? Синоптик рассказал прогноз по Беларуси на неделю
  2. Под бело-красно-белыми флагами: беларусы в Вильнюсе и Варшаве провели марши в шестую годовщину протестов 2020-го — вот как это было
  3. «Мама!», «Фашысты!», «За што?!». Задержанные до выборов в 2020-м рассказали «Зеркалу», что было в этот день за решеткой
  4. «Она должна понимать, с чем будет иметь дело». В Украине высказались о возможном вступлении Беларуси в войну
  5. Одними из первых предупреждали Украину о российском вторжении. Эксперты назвали сильнейшую разведку Европы
  6. «Я бывший сотрудник, уважайте власть». Новый поворот в истории с «удостоверением КГБ» в минской оптике
  7. Что будет с курсом доллара в середине августа — прогноз
  8. Лукашенко принял у себя российского политика, встречи с которым «очень ждал»
  9. Вдова Никиты Мелкозерова впервые поделилась подробностями об обстоятельствах его смерти
  10. Посланные на смерть. Рассказываем, как ЦРУ забрасывало в Беларусь диверсантов — реальная история из рассекреченных архивов США
  11. В Гродно отменили все квизы
  12. Вышел на свободу известный детский челюстно-лицевой хирург — политзаключенный Андрей Любецкий


Незвычайны гістарычны артэфакт знайшлі беларускія архівісты. Мінула больш за 500 гадоў, а ён дагэтуль актуальны, піша CityDog.

«А мне насрат!» Беларускія архівісты знайшлі цікавы допіс

Як расказвае гісторык Дзяніс Лісейчыкаў, гэты допіс адшукалі супрацоўніцы Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі В. Бабкова, Н. Барсукова і І. Бобер у пачатку 2000-х гг. Яны распрацоўвалі актавыя кнігі Гарадзенскага земскага суда другой паловы XVI ст. На аркушы кнігі за 1571 год на пустым месцы пісар занатаваў: «Не потреба тут нічого пісат».

Фота: Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі
Фота: Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі

«Каб ніхто з ягоных наступнікаў не ўпісаў на гэтым месцы што-небудзь ад сябе, — тлумачыць Дзяніс Лісейчыкаў. — А нейкі пазнейшы чытач кнігі ў канцы 16-га ст. (ці нават пазней) вырашыў патроліць пісара і дапісаў ад сябе, імітуючы лексіку і манеру пісьма пісара 1571 г.: „Але мне што пісал — насрат“».

Оў, дык нават нашы продкі таксама не саромеліся ўжываць моцнае слоўца?

Анягож! Вось што, напрыклад, у тым жа гістарычным архіве знайшлі спецыялісты. Гэта фрагмент дакумента з Магілёўскай духоўнай кансісторыі: «Люся дура!»

Фота: Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі
Фота: Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі

А гэта — метрычная кніга царквы ў вёсцы Бортнікі Бабруйскага павета: «Лёля, я тебя люблю», — напісаў нейкі ананім.

Фота: Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі
Фота: Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі

Заўважым, і адзін, і другі надпісы з’явіліся на дакументах духоўных устаноў, што надае ім (надпісам, вядома) своеасаблівую пікантнасць. І вельмі верагодна, што аўтары надпісаў цалкам маглі разумець, што гэтыя дакументы будуць важныя ў вывучэнні гісторыі краіны і ў складанні генеалагічных дрэў.

Хто гэта напісаў і навошта, запыталіся мы ў Дзяніса Лісейчыкава.

— Паводле почыркаў можна меркаваць, што гэта надпісы пачатку ХХ ст. Дзе канкрэтна і хто канкрэтна зрабіў іх, невядома. На метрычнай кнізе запіс маглі зрабіць і ў архіве Мінскай духоўнай кансісторыі, куды кнігі здаваліся.

Читайте также на CityDog:

«Хозяйка сказала, что я ругаюсь из-за каких-то центов». Минчане рассказали, как платят за квартиру с долларом по 2,9

«На этот дом тихо злятся продавцы». В Минске в качестве квартир продают бывшие гостиничные номера

Может, вы узнаете известный дом Минска по его двору? А попробуйте!